Śliwa STANLEY

Śliwa STANLEY 

Prunus domestica

Owocowanie: połowa września

Charakterystyka śliwy Stanley

Stanley to ceniona amerykańska odmiana, która od wielu lat należy do podstawowych śliw uprawianych zarówno w sadach amatorskich, jak i towarowych. Drzewo w młodym wieku rośnie silnie, natomiast po wejściu w owocowanie wzrost wyraźnie słabnie. Tworzy koronę wyniosłą, kulistostożkowatą, dość luźną i niezbyt symetryczną. Odmiana jest średnio wytrzymała na mróz — szczególnie młode pąki mogą ucierpieć podczas wiosennych przymrozków. Jej ogromną zaletą jest natomiast wysoka odporność na szarkę oraz brunatną zgniliznę drzew pestkowych.

Śliwa Stanley należy do odmian łatwych w uprawie i bardzo wdzięcznych pod względem plonowania. Najlepiej rośnie na stanowiskach ciepłych, osłoniętych, na glebach żyznych, przepuszczalnych i dobrze utrzymujących wilgoć. Idealna do przydomowych ogrodów i działek.

Kwitnienie i owocowanie

Drzewo wchodzi w okres owocowania zazwyczaj wcześnie i rodzi plony regularnie. Kwitnie średnio wcześnie, ale kwiaty bywają wrażliwe na wiosenne spadki temperatur. Owoce dojrzewają w drugiej połowie września. Co ważne — nie opadają przed zbiorem, a im później zostaną zerwane, tym są smaczniejsze i łatwiej oddzielają pestkę.

Owoce śliwy Stanley – deserowe i na przetwory

Owoce są duże, zwykle 40–50 g, jajowate, delikatnie zwężone przy szypułce. Skórka ciemnogranatowa, pokryta intensywnym, niebieskofioletowym nalotem woskowym i licznymi drobnymi jasnymi przetchlinkami. Miąższ jest żółty lub zielonkawożółty, średnio soczysty, słodki, lekko aromatyczny, o konsystencji bardziej miękkiej niż u tradycyjnych węgierek. W pełnej dojrzałości pestka bardzo dobrze odchodzi od miąższu.

Stanley to jedna z najsmaczniejszych odmian deserowych — znakomicie nadaje się do jedzenia na świeżo. Doskonale sprawdza się także w przetwórstwie: na kompoty, powidła, susz, a nawet do pieczenia ciast.

Wymagania uprawowe śliwy Stanley

Odmiana preferuje stanowiska słoneczne, ciepłe i osłonięte od wiatru. Gleby powinny być żyzne, umiarkowanie wilgotne i przepuszczalne. Drzewo rośnie stosunkowo luźno, dlatego wymaga formowania i lekkiego cięcia prześwietlającego. Odporność na choroby, zwłaszcza na szarkę, jest bardzo wysoka, co znacząco ułatwia uprawę amatorską.

Zapylacze

Stanley to odmiana samopylna, nie wymaga innych śliw do owocowania.