0
Pęcherznica kalinolistna to krzew różowaty sadzony w ogrodach w celach głównie ozdobnych (jako soliter lub żywopłot). Należy do tej samej rodziny co tak znane gatunki jak np. pigwa i jarzębina. Roślina ta nie ma jednej formy, występuje w wielu odmianach, którym zawdzięcza różne kolory liści i kwiatów, dzięki czemu jest niezwykle atrakcyjnym elementem kompozycji roślinnych. Do jej popularności w ogrodach przyczyniają się też inne cechy, np. wytrzymałość na niskie temperatury. Z tego artykułu dowiesz się m.in., jakie są cechy charakterystyczne pęcherznicy kalinolistnej, jak sadzić i szczepić pęcherznice kalinolistną i jakie są wymagania krzewu pęcherznicy kalinolistnej w ogrodzie.
Cechy charakterystyczne pęcherznicy kalinolistnej
Krzew pęcherznicy kalinolistnej w ogrodzie w naturalnych warunkach jest spotykany szczególnie często w Ameryce Północnej, choć z powodzeniem możemy sadzić go w klimacie europejskim. Roślina ta posiada szereg cech zachęcających ogrodników do jej uprawy. Warto wspomnieć, chociażby o tym, że bardzo szybko rośnie. Jeśli będziemy się nią prawidłowo zajmować, to przyrost wyniesie około 30 cm w ciągu roku, a maksymalna wysokość krzewu to nawet 3 m, przy czym zdarza się, że roślina osiąga wysokość nawet 2 metrów już w ciągu dwóch lat od posadzenia. W oczy rzucają się dystynktywne liście rośliny: w naturalnie występującej odmianie są trójklapowe, ciemnozielone z wyraźnie zaznaczonym ząbkowaniem na brzegach. Pęd jest natomiast otulony delikatną skórką w kolorze zieleni lub jasnej czerwieni, a drobne białe lub różowe kwiaty pęcherznicy tworzą małe skupiska o dużej objętości z wystającymi pręcikami.
Odmiany hodowlane pęcherznicy kalinolistnej
Oprócz naturalnie występującej w środowisku odmiany o białych lub różowo-czerwonych kwiatach, możemy zaopatrzyć się w wersje hodowlane. Popularną odmianą pęcherznicy kalinolistnej jest rosnąca szybko "Diablo", która wyróżnia się pędami i liśćmi w kolorze ciemnoczerwonym lub winnym, które tworzą piękny kontrast z mlecznobiałymi kwiatami. Często spotykana jest również "Luteus" — odmiana charakteryzująca się liśćmi wpadającymi w jasnożółty przypominający neon kolor.
Sadzenie pęcherznicy kalinolistnej
Sadzenie pęcherznicy kalinolistnej nie stanowi dużego wyzwania, ponieważ roślina ta posiada duże zdolności adaptacyjne. Z tego powodu można sadzić ją zawsze, gdy powierzchnia gleby nie jest zamarznięta, czyli od marca aż do listopada, przy czym najkorzystniejsze warunki trwają od końca lutego do końca kwietnia i od końca sierpnia do połowy listopada, ponieważ wtedy to gleba zawiera więcej wilgoci i nie jest narażona na intensywne parowanie. Aby z sukcesem zasadzić krzew, wybieramy miejsce z dostępem do słońca, które następnie dokładnie oczyszczamy z chwastów, dzięki czemu nie będą konkurowały z rośliną o składniki odżywcze. Opcjonalnym krokiem jest rozłożenie w miejscu sadzenia agrowłókniny, czyli materiału zapobiegającemu ponownej ekspansji chwastów. Następnie musimy wykopać szpadlem niewielki dołek (o głębokości ok. 40 cm, w zależności od wielkości krzewu). Przed włożeniem do dołka rośliny, należy upewnić się, że jest odpowiednio nawodniona (np. poprzez trzymanie jej przez określony czas w naczyniu z wodą). Roślinę umieszczamy na podsypanym ziemią ogrodniczą dnie, zakopujemy i podlewamy.
Dodatkowe informacje dot. sadzenia
- Podczas wkładania bryły korzeniowej do dołka ważne jest, aby upewnić się, że szyjka korzeniowa znajduje się na poziomie ziemi.
- Nową ziemią wystarczy wypełnić połowę dołka, z uwagi na fakt, że gorzenie będą rosły w głąb ziemi i to tam będzie im potrzebne najkorzystniejsze podłoże.
- W trakcie podlewania woda może rozpraszać się na powierzchni ziemi. Aby docierała do korzeni naszego krzewu, warto jest usypać wokół dołka wystające ponad poziom ziemi brzegi, które skoncentrują wodę w obrębie korzeni.
Wymagania krzewu pęcherznicy kalinolistnej
Jeśli chodzi o wymagania krzewu pęcherznicy kalinolistnej to oprócz wspomnianego już niezamarzniętego podłoża, nie musimy spełniać wielu warunków, aby rosła zdrowo. Rozwija się niemal na każdym podłożu od gleby żyznej, próchniczej, piaszczystej aż po ubogą. Również pH gleby nie będzie stanowić problemu — roślina czuje się komfortowo w glebie kwaśnej, lekko kwaśnej, lekko zasadowej i zasadowej. Tak jak wspomnieliśmy w poprzednim paragrafie, pęcherznica kalinolistna w ogrodzie powinna być umieszczona w nasłonecznionym miejscu, ale jeśli nie jest to możliwe, wystarczy stanowisko w półcieniu, które będzie regularnie i obficie podlewane. Aby chronić ziemię na stanowisku przed utratą wilgoci, możemy dodatkowo zapewnić roślinie ściółkę, np. z kory albo żwiru.
Szczepienie pęcherznicy kalinolistnej
W przypadku odmian roślin powstałych poprzez ingerencję człowieka rozmnażanie za pomocą nasion nie jest skuteczne, ponieważ uzyskana w ten sposób roślina nie przypomina wyglądem rośliny matki. Z tego powodu stosujemy metody wegetatywne rozmnażania (wykluczające nasiona). Tak jest też w przypadku odmian pęcherznicy, którą rozmnożyć możemy poprzez szczepienie. W szczepieniu pęcherznicy kalinolistnej do powielenia rośliny wykorzystuje się pąk lub fragment pędu. Ta metoda gwarantuje skuteczne odtworzenie wizualne rośliny, od której pobieramy materiał, dlatego stosowana jest do kultywacji roślin uznawanych za szlachetne. Od pęcherznicy pobiera się przeważnie właśnie kawałek pędu, który następnie ukorzenia się. W tym celu najlepiej sprawdzi się jednoroczny odcinek pędu, który zapewni nam klona krzewu macierzystego.
Podsumowanie
- Pęcherznica kalinolistna to łatwy w uprawie krzew, który wykorzystuje się do zdobienia ogrodów.
- Charakteryzuje się szybkim wzrostem i może osiągnąć nawet 3 metry wysokości.
- Swój wyjątkowy wygląd pęcherzyca zawdzięcza trójklapowym liściom z wyraźnym ząbkowaniem na brzegach.
- Istnieje wiele odmian pęcherznicy kalinolistnej,np. "Diablo" i "Luteus".
- Roślina ta nie jest wymagająca, jeśli chodzi o rodzaj gleby czy jej pH.
- Do jej rozmnażania wykorzystujemy metodę wegetatywną, szczepienie.
